Mijn Circulaire Oma

Waar is mijn winterjas? Die zou toch op zolder moeten liggen? Of anders toch zeker achter één van de schotten op onze slaapkamer. Niets van dit alles. Dan maar in beraad met Ninke. Zij weet het ook niet. Denk na, waar kan het dan liggen. In de schuur misschien? Nee, ook niet. Ik geef het op. Spoorloos verdwenen. Meest waarschijnlijke scenario? De winterjas is meegegaan naar de kringloop in één van de zakken met kleding die we daar een tijdje geleden naar toe hebben gebracht. Lekker dan als je net een uitdaging bent aangegaan om 3 maanden geen nieuwe kleding te kopen en de winter nog moet beginnen. De eerste 1,5 maand van de Groene Golf gingen nog zo soepel maar dit is toch wel even onhandig. Vrij irritant bovendien.

Dan maar nog een keer de zolder op. Daar moesten immers nog een tweetal anders jassen liggen. Gelukkig vond ik daar nog wel mijn leren jas. Niet ideaal. Modieus? Kun je over twijfelen. Zit nog wel lekker. Plus op zich dik genoeg om de Nederlandse winter mee door te komen. Zeker met een goede sjaal en een muts. Check, die heb ik allebei nog. Ok. De jas was alleen juist wel naar zolder gegaan omdat beide zakken helemaal kapot waren. Wie kan daarbij helpen. Maar natuurlijk.

Oma!

Mijn oma is 90 jaar jong. Zo kwiek als je maar zijn kan op die leeftijd en bovendien ontzettend handig. Vele broeken van mij hebben dankzij haar allemaal een 2de (en sommigen zelfs 3de) leven gehad. Waarom had ik er nooit over nagedacht om ook deze leren jas naar haar toe te brengen en te vragen of ze wil helpen? Twee weken later, na een autoreis Wageningen-Brummen-Wilp-Wageningen kon ik de jas weer aantrekken. Zat weer als gegoten. Ook weer heel prettig dat je telefoon en sleutels niet uit je zaak vallen.

Zoo, back on track met de Groene Golf uitdaging. A big shout out naar alle lieve en handige circulaire oma’s die door hun zorg en handigheid met stof, naald en draad de wereld een beetje schoner en mooier maken. Hierdoor hoef ik in ieder geval geen geld uit te geven voor een nieuwe leren winterjas. 

Laat de Nederlandse winter maar komen. Dankjewel oma!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *